คุณรู้ไหมว่า กว่าจะมาเป็นอัลบั้มยอดฮิตให้คนทั้งประเทศได้ฟังกัน เค้าผ่านอะไรกันมาบ้าง

เริ่มต้นจากการค้นหาผู้ที่จะมาเป็นศิลปินด้วยกลวิธีต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการหาโดยให้ฝ่ายจัดหาศิลปินไปทำตัวเป็นแมวมอง, การที่ศิลปินนำงานมาเสนอให้กับค่าย, การไปเฟ้นหาตามเวทีการประกวดต่างๆ เพื่อให้ได้ศิลปินตามต้องการ จากนั้นก็ต้องมาทดสอบคุณภาพกันต่อไปว่าเหมาะสมกับแนวทางการตลาดที่ทางบริษัทวางไว้หรือไม่ หลังจากที่ได้ตัวศิลปินที่มีศักยภาพตามต้องการแล้ว

ถ้าเป็นศิลปินเดี่ยวก็ต้องมานั่ง Train เรื่องการร้องเพลง การเต้น การแสดง ฯลฯ จิปาถะอีกมากมาย จนกระทั่งทางค่ายเทปก็ต้องกำหนดตัวโปรดิวเซอร์ขึ้นมา เพื่อที่จะคอยดูแล Concept ของอัลบั้มให้เหมาะสมกับบุคลิคของศิลปินและแนวทางการตลาดของบริษัท จากนั้นก็ต้องส่งงานไปยังฝ่ายผลิตดนตรี เพื่อที่จะแต่งเพลง ทำ Demo มาให้นักร้องตามที่ได้วาง Concept เอาไว้ เมื่อได้เพลงแล้ว ก็จะต้องมีนักร้อง Guide มาร้องนำ เพื่อให้ศิลปินได้ฝึกซ้อม แลมีความคุ้นเคยกับเพลงที่จะต้องร้อง ในขั้นตอนนี้ ฝ่ายผลิตดนตรีก็จะนำเอาเพลงที่ได้ไปทำการเรียบเรียงให้สมบูรณ์ยิ่งขั้น ทำอย่างนี้ไปทีละเพลงๆ จนกว่าจะครบ หรือเกินอัลบั้ม เพื่อนำมาเลือกเอาเฉพาะเพลงที่ดีที่สุดอีกครั้งหนึ่ง เมื่อครบอัลบั้มแล้วก็เข้าห้องบันทึกเสียง ก่อนที่จะส่งมาสเตอร์เทปทุกเพลงไปยังขั้นตอนการผลิตเทป

ถ้าเป็นศิลปินกลุ่มที่มีลักษณะเป็นวงดนตรี ก็ต้องมานั่งแต่งเพลงตาม Concept ที่วงของตัวเอง หรือโปรดิวเซอร์ของวงได้วางแผนไว้ จากนั้นก็ต้องทำ Demo เทปมาส่งให้กับค่ายเพลงต้นสังกัด เพื่อพิจารณาว่าเหมาะสมแล้วหรือยัง, เป็นไปตาม Concept ที่ทางวงหรือโปรดิวเซอร์ได้วางแผนไว้หรือไม่ และเหมาะสมกับแนวทางในด้านการตลาดหรือไม่ด้วย

ตรงจุดนี้เองที่นักดนตรีหลายๆคนอาจจะท้อใจ หรือหลายๆคนอาจจะมองว่า อาจถูกบีบบังคับจากทางค่ายให้ลดดีกรีความมันส์สะใจในแนวเพลงของวง, ลดความรุนแรงของแนวเพลงที่ทางวงต้องการลงไปบ้าง แต่ถ้าลองมองในมุมกลับ ผมคิดว่า "งานเพลงทุกชิ้น คืองานพานิชย์ศิลป์ ที่ผู้สร้างอยากได้ความเป็นศิลป์มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ แต่ผู้ลงทุนอยากทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้ขายได้ เมื่อมันมาเจอกัน สิ่งที่ควรจะเกิดขึ้นคือการหาความเป็นตรงกลาง ที่ศิลปินสามารถสื่อความเป็นตัวของตัวเองออกมาให้ผู้ชม ผู้ฟัง ได้รับรู้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องมีส่วนที่ทำเพื่อการค้าขายด้วย คงไม่มีศิลปินคนใดที่อยากทำเพลงที่ดีที่สุด เพื่อเอาไว้ฟังคนเดียวหรอก จริงไหมครับ แต่สิ่งที่ศิลปินทุกคนคิดคือทำอย่างไรให้คนชื่นชมและชื่นชอบบทเพลงของเราให้ได้มากที่สุด เพราะฉะนั้นอัลบั้มยอดฮิตจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ เราสามารถแต่งเพลงให้คนฟัง ไม่ได้แต่งเพลงเพื่อตัวเราเอง"

เมื่อได้เพลงครบแล้วหาได้จบกระบวนการไม่.... ฝ่ายศิลป์ก็ต้องมาทำการออกแบบปกเทปให้เหมาะสมกับตัวศิลปิน, แนวเพลง, และเพื่อให้เทปดูเด่นกว่าของศิลปินอื่นๆ เมื่อต้องวางรวมๆกันบนแผงเทป จากนั้นก็ต้องมากำหนดระยะเวลาการวางแผงให้เหมาะสมกับแนวเพลงในท้องตลาด เหมาะสมกับความต้องการของผู้ฟังในช่วงเวลานั้นๆ เพื่อให้เพลงที่คิดว่าดีที่สุดแล้ว ได้ขายไปในเวลาที่เหมาะสมที่สุดด้วย

ขั้นตอนการโปรโมทเทปก็สำคัญ ก่อนถึงวันกำหนดการวางแผงจึงต้องมีการโปรโมทเทปล่วงหน้า เพื่อให้คนฟังได้มีโอกาสได้ยินเพลงของศิลปินก่อนที่จะตัดสินใจซื้อ จะเห็นได้ว่านอกจากเพลงจะต้องดีแล้ว (ในที่นี้อาจไม่ได้หมายถึงเพลงที่เล่นยากๆ ร้องยากๆ แต่หมายถึงเพลงที่คนฟังน่าจะรับได้ง่าย ฟังเพียงครั้ง-2 ครั้งก็สามารถร้องตามได้) ยังต้องอาศัยส่วนประกอบอื่นๆอีกมากมาย

ในเมื่อพวกเราได้รู้แล้วว่า กว่าจะมาเป็นอัลบั้มยอดฮิตมันยากเย็นแสนเข็ญขนาดไหนแล้ว, รู้สึกถึงความยากลำบากในการเตรียมงานดีๆมาให้คุณได้ฟังกันแล้ว จงอย่าสนับสนุนผลงานที่จอมปลอม ประเภทที่ว่า ไพเราะเสนาะหูแค่เพลง 2 เพลง ที่เหลือยัดให้เต็มอัลบั้ม หรือพวกที่หน้าตาดีที่สุดแต่ร้องเพลงห่วยที่สุด คนเหล่านี้ไม่ควรเป็นนักร้องที่ดีได้ ท้ายนี้ก็เลยอยากฝากถึงบรรดาค่ายเทปต่างๆในเมืองไทย ที่ยังมีแนวคิดที่ว่าหล่อสวยแล้วฝึกให้เก่งได้ ไม่เหมือนเก่งแล้วฝึกให้หล่อสวยไม่ได้ รบกวนเอาพวกหล่อๆสวยๆไปฝึกให้เก่ง ก่อนที่จะมายัดเยียดความเป็นศิลปินให้ตัวเค้าดีกว่า เพื่อให้อัลบั้มยอดฮิตเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา เพื่อเป็นการเปิดทางให้คนที่เก่งจริงเท่านั้นที่จะมีโอกาสใช้คำว่า "ศิลปิน" เพื่อให้คนฟังที่ดีเลิกซื้อ mp3 เสียที