เอ็ดดี้ : "เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ได้ซ้อมร้องเพลงหรือเปล่าช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา"
นักเรียน : "ไม่ได้ซ้อมเลยค่ะพี่ ไม่รู้จะซ้อมตอนไหนอ่ะค่ะ เพราะที่บ้านไม่สนับสนุน"
เอ็ดดี้ : "อ้าว...ทำไมล่ะจ๊ะ เรามาเรียนร้องเพลงแต่ที่บ้านไม่สนับสนุนคือยังไงอ่ะ"
นักเรียน : "นี่นู๋แอบเก็บเงินมาเรียนเองอ่ะค่ะ ทางบ้านเค้าบอกว่า เรียนร้องเพลงไร้สาระ
สู้เอาเวลาไปเรียนคอมพิวเตอร์หรือภาษาอังกฤษดีกว่า นี่เดือนหน้านู๋ก็คงไม่ได้เรียนแล้วล่ะค่ะ
เพราะว่าวันก่อนนู๋ทำบัตรนักเรียนตกในบ้าน คุณพ่อมาเห็นเข้าก็เป็นเรื่องเลย"
จากนั้นผมก็เริ่มเห็นน้ำตาที่เอ่อล้นมาจนคลอเบ้าตาของนักเรียนคนนั้น พร้อมกับการขอตัวไปแอบร้องไห้ในห้องน้ำ

นั่นคือส่วนหนึ่งของบทสนทนาระหว่างผมกับนักเรียนคนหนึ่งซึ่งทางบ้านไม่สันสนุนให้เรียนดนตรีหรือร้องเพลง ด้วยเหตุผลที่ว่า "ไร้สาระ ทำไมไม่เอาเวลาไปเรียนคอมพิวเตอร์ หรือภาษาอังกฤษ" คงเป็นเพราะสังคมไทยโบราณที่มีคำพูดปลูกฝังกันไว้ว่า "อาชีพนักร้อง นักดนตรีเป็นอาชีพเต้นกินรำกิน" "นักดนตรีใส้แห้ง" หรืออะไรอื่นๆ อีกมากมาย ที่ทำให้คนไทยอีกหลายๆ ครอบครัวยังมีแนวความคิดแบบเดิมๆ อยู่

ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้เห็นน้ำตาของนักเรียนที่อยากได้วิชาความรู้จากผมมากๆ แต่กลับโดนที่บ้านขัดขวาง ทำให้ผมรู้สึกว่า สังคมไทยยังมีอะไรที่ต้องปรับปรุงอยู่อีกหลายอย่าง........... จริงอยู่ที่การเรียนคอมพิวเตอร์ หรือภาษาอังกฤษ จะเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่หลายๆ ท่านคิดว่ามันดูมีสาระ เพราะนับวันคนยิ่งใช้คอมพิวเตอร์กันมากขึ้น พูดภาษาอังกฤษกันทั่วโลก ดูน่าจะมีประโยชน์ต่อผู้ที่สนใจเรียนมากกว่า ผมไม่เถียงเลยแม้แต่น้อย เพราะผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่บ้าเทคโนโลยี และพยายามฝึกพูดภาษาอังกฤษให้ได้สำเนียง แม้ว่าจะมีมันสมองอยู่เพียงน้อยนิด แต่การเล่นดนตรีและการร้องเพลงก็เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผมเช่นกัน

อันที่จริงแล้ว การเรียนดนตรีหรือร้องเพลง ไม่จำเป็นว่าจะต้องนำไปประกอบอาชีพทางด้านเต้นกินรำกินเสมอไป จากประสบการณ์การสอนที่ผ่านมาเป็นระยะเวลากว่า 10 ปี ผมมีโอกาสทำให้เด็กเล็กๆ หลายๆ คนได้กลายเป็นเด็กที่กล้าคิด กล้าทำ กล้าแสดงออกในทางที่ถูก เด็กๆ เหล่านั้นกล้าพูด กล้าร้องเพลงต่อหน้าสาธารณะชน ผมมีโอกาสทำให้วัยรุ่นหลายๆ คนใช้เวลาว่างให้เป็นประโยฃน์ไม่ไปมั่วสุมกับยาเสพติด และผมยังมีโอกาสทำให้ผู้ใหญ่หลายๆ คนที่เคยมองว่า การเรียนดนตรีหรือการเรียนร้องเพลงเป็นเรื่องไร้สาระ หันกลับมามองว่ามันเป็นเรื่องสำคัญในการเข้าสังคม

นักเรียนผู้ใหญ่หลายๆ ท่านที่มาเรียนร้องเพลงกับผมบอกว่า "เมื่อก่อนเคยคิดเหมือนกันว่า การเรียนร้องเพลงเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ที่ต้องมาเรียนเพราะ ตอนวัยรุ่นไม่สนใจเรื่องดนตรี ตั้งหน้าตั้งตาทำงานจนถึงระดับผู้บริหาร แต่เมื่อเวลาที่ต้องไปออกงานที่ไหน มักจะโดนเชิญให้ขึ้นไปร้องเพลงอยู่เรื่อย จนทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนทำให้งานเลี้ยง กลายเป็นงานกร่อยเสมอ จนกระทั่งรู้สึกว่าต้องมาแก้ไขปมด้อยนี้เสียที"

เห็นมั๊ยครับว่า การเรียนร้องเพลงไม่ได้ไร้สาระอย่างที่คิด เพราะสามารถเรียนได้ตั้งแต่เด็กเล็กๆ ถึงผู้ใหญ่ เรียกได้ว่า มีประโยชน์ต่อทุกเพศทุกวัย เพราะการเรียนร้องเพลงคือ กิจกรรมการสันทนาการอย่างหนึ่ง ช่วยทำให้สุขภาพจิตดี ปลอดโปร่ง สดใส ได้บุคลิกภาพที่ดีจากการพูด การยืน การเดิน ได้ฝึกการใช้ภาษาที่ชัดเจนผ่านบทเพลงต่างๆ ที่เราฝึกร้อง สามารถนำไปใช้ในการเข้าสังคมได้ อย่างน้อยๆ ก็ถือว่าเป็นการใช้เวลาล่างให้เป็นประโยชน์ ดีกว่าไปเที่ยวเตร่ หรือมั่วสุมยาเสพติดเป็นไหนๆ